Hartmut Bonk: Teatr wyobraźni

Kompleks fontannowy „Imaginäres Theater” przy placu Karla Marksa składa się z okrągłej granitowej niecki z mozaikową podłogą z amnezitu, w której siedem naturalnej wielkości rzeźb z brązu jest ustawionych niczym na scenie. Rzeźbiarz Hartmut Bonk stworzył kompozycję postaci mitologicznych, łączącą motywy antyczne ze współczesnym językiem formy: Narcys jako ucieleśnienie autorefleksji i próżności, centaur jako istota między światami, Wenus i Leda z łabędziem jako reprezentantki miłości i mitologicznej transformacji, a także para tytanów, symbolizująca konflikt i napięcie między naturą a cywilizacją.

Powstanie
W 1982 roku senator ds. budownictwa i mieszkalnictwa ogłosił konkurs na projekt zagospodarowania placu Karla Marxa. Po dwóch rundach konkursu – w pierwszej wodę wykorzystano jedynie jako element dekoracyjny, dlatego jury zażądało drugiej rundy z większym wykorzystaniem efektów wodnych – 27 czerwca 1986 r. jury ogłosiło rekomendację realizacji projektu Hartmuta Bonka. 22 maja 1987 roku otwarto „Teatr wyobrażony”.

Teatr Wyobrażony, postacie
Kompleks fontann „Teatr Wyobrażony” powstał w latach 1986–1987 na placu Karla Marxa w wyniku konkursu na dzieło sztuki w przestrzeni publicznej, który wygrał rzeźbiarz Hartmut Bonk.

Kompleks składa się z okrągłej granitowej niecki (o średnicy ok. 5 m) z mozaikową podłogą z amnezitu, w której cztery naturalnej wielkości rzeźby z brązu są ustawione jak na scenie. Bonk stworzył kompozycję postaci mitologicznych, łączącą motywy antyczne ze współczesnym językiem formy:

Narcys: Młody mężczyzna oparty o krawędź basenu uosabia motyw autorefleksji i próżności.
Centaur: postać pół-człowieka, pół-konia symbolizuje dzikość i groteskę, istotę pomiędzy światami.
Wenus i Leda z łabędziem: ten kobiecy duet reprezentuje miłość, erotykę i mitologiczną transformację.
Para tytanów: Dwie potężne, fragmentaryczne postacie symbolizują konflikt i napięcie między naturą a cywilizacją.

Dzięki tej teatralnej kompozycji Bonk stworzył miejsce spotkania między mitem antycznym a przestrzenią miejską.

Uszkodzenie i renowacja
W maju 2024 roku ramię rzeźby Narcyza zostało odcięte i usunięte w wyniku aktu wandalizmu. Ponieważ nie istniał żaden model do wykonania kopii, odlewnia Knaak otrzymała zlecenie na odtworzenie ramienia na podstawie starych zdjęć. Rekonstrukcja została zakończona w grudniu 2025 roku. Przewiduje się, że w maju 2026 roku, po zakończeniu prac renowacyjnych na placu Karla Marxa, całe dzieło zostanie ponownie zainstalowane.